Wollen keien

Een paar maanden geleden maakte ik een wollen hoesje rond echte keien. Deze keer zijn de keien helemaal van wol. Soms met een kleurtje maar meestal gewoon wit. En dit is iets wat behoorlijk snel gaat want de keien worden in de wasmachine vervilt. En met dit heerlijk warme weer geraken ze ook snel droog. Dat is voor de grotere keien wat moeilijker bij vochtig weer.

Werkwijze:

Deze keien zijn helemaal opgebouwd met wol. Wol is dus het eerste wat ik klaar gelegd heb. Ik gebruikte als kern ruwe schapenwol die wel gewassen is maar verder heb ik er niets mee gedaan. Je kan ook resten van een wollen vervilte trui gebruiken. Als het maar zuivere wol is. Wel belangrijk dat de kleur van binnen- en buitenkant overeenkomt.

Je hebt natuurlijk ook fijne viltwol nodig. Die zit op strengen en kan zo makkelijk “geplukt” worden. Ik heb witte keien gemaakt en daar soms wat kleur aan toegevoegd maar mooie grijze of wat bruinige tinten kan je ook gebruiken.

En dan heb je nylon kousen nodig waarin de “keien” gestopt worden. Dit moest ik gaan kopen want zelf had ik er geen in huis. Met de goedkoopste en  direct ook de grootste maat kwam ik thuis. De “benen” worden afgeknipt en binnenste buiten gekeerd. Daardoor zie je het naadje van de kous niet.

 

 

 

 

 

En dan kan je beginnen.
Ik leg altijd eerst mijn mooie viltwol klaar. De hoeveelheid die je gaat plukken hangt natuurlijk af van de grootte van je kei.  Twee stapeltjes heb je nodig. En die leg je in de twee richtingen. Je moet  je “binnenkei” helemaal kunnen inpakken en ook wat toedekken. Meestal heb ik twee rijen nodig en die leg ik over een 15 tot 20cm.

En dan neem ik mijn ruwe schapenwol in de hand. ik probeer die wat aan te drukken zodat ik al een stevige kern heb.

 

 

 

 

Die kern wordt dan ingepakt in het eerste stapeltje viltwol. Ik rol alles op en plooi gelijktijdig ook de randen naar binnen zodat je niets meer kan zie van de kern. Ik probeer dit zo stevig mogelijk te doen.

 

 

 

En dan wordt alles ingepakt in het 2de stapeltje. Hier lopen de wolvezels in een andere richting zodat alles goed aan elkaar kan vervilten. Ook zo probeer ik een zo stevig mogelijk pakje te hebben.

 

 

 

 

Tijd om mijn kei in de kous te stoppen. Stevig aandrukken en een knoopje leggen.
Hier is het belangrijk dat je alle wol goed samendrukt zodat er geen restje wol tussen de knoop komt te zitten want anders krijg je later zo’n teutje aan je kei.

Je eerste kei is klaar. Nu kan je de rest van je kous verder opvullen.

 

 

 

 

En dan heb ik  bij een paar keien wat kleur toegevoegd. Als je ingepakte kei helemaal klaar is kan je die stengetjes aan de buitenkant toevoegen. En alles gaat zo in de kous.

 

 

 

 

 

 

 

 

Nu kunnen de kousen in de wasmachine. Ik vervilt op 40 graden en een gewoon wasprogramma. Als er alleen viltwol in de machine gaat stop ik er een paar tennisballen bij. Maar als ik alleen maar één kous te vervilten heb dan gaat die bij de gewone was. Ook zo gaat het vervilten goed hoewel de keien wat minder vervilten en dus niet zo stevig zijn.

En dan komt het meest spannende moment. Je kous komt uit de machine en kan in stukjes geknipt worden om je keien te bevrijden. Voorzichtig ga je de kous van de kei trekken.

 

 

 

 

Meestal zijn de keien dan wat pluizig. Om dat te verhelpen was ik ze nog eens stevig onder de warm waterkraan. Ik doe handschoenen aan, en die ruwe zijn de beste, en wrijf stevig over de kei. Hierbij gebruik ik ook ruim zeep.

 

 

 

In de zon kunnen de keien nu drogen en dan krijgen ze ergens in het huis een mooi plekje.

 

 

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *