Al jaren verzamel ik avocadopitten en pellen. Ik weet dat je er hele mooie tinten roze kan mee verven. Stof en draad bedoel ik natuurlijk. Maar toen zag ik dat er ook knoopjes werden gemaakt met die pitten. Proberen dus. Ik vrees dat die knopen misschien niet in de was kunnen maar voor het sluiten van tasjes, naaiboekjes en zo zijn ze prima bruikbaar.
Na wat uitproberen heb ik er toch een kleine verzameling bij elkaar gekregen.
Vol enthousiasme heb ik mijn 1ste verse pit doorgesneden. Ik had wel goeie schijfjes maar in het midden zat telkens een gat. Als knoop waren die niet echt bruikbaar. De oorzaak was me niet direct duidelijk tot ik een gebarsten pit zag. Het had alles te maken met de richting van het snijden. Nu vind ik deze schijfjes zeker bruikbaar. Ik heb ze vastgemaakt met een kraaltje en een lint door het gat geregen.


Ondertussen had ik al wat gedroogde pitten verzameld. De buitenste pel kwam daar al wat los. En zo zie je verschillende stadia van drogen. Onderaan de pit zie je een “kruintje” en evenwijdig met die lijn ben ik mijn pitten nu gaan doorsnijden. Deze keer heb ik schijfjes zonder een gat in het midden.




Ik heb mijn schijfjes dan laten drogen. En dan merkte ik toch dat het niet zo makkelijk is om mooi even dikke stukjes te snijden. Ook mogen ze niet te dun worden anders gaan ze bij het drogen omkrullen.


De buitenste pel wordt afgeschuurd.


En dan begint het gaten prikken. Al snel werd het duidelijk dat eerst drogen niet goed is. De droge schijfjes barsten makkelijk terwijl de verse goed doorgeprikt kunnen worden.


En zo heb ik nu twee soorten ” knopen “. Mijn eerste schijfjes hebben 1 gat.


En mijn echte knoopjes hebben er twee.


