Nu we volop in vakantiestemming zijn is het natuurlijk leuk om een kaartje te versturen. Graag iets speciaals.
Gelukkig brengt “Flow” de oplossing. Af en toe zitten in dat tijdschrift wat steviger blaren. Die gebruik ik om kaartjes op maat uit te snijden. Wat borduurwerk doet de rest.


Ik ben begonnen met de fiets. Een fiets zonder spaken vraagt natuurlijk om wat extra werk. Die spaken worden dus geborduurd.
Naast het kaartje heb je een naald en borduurgaren nodig. Het plankje gebruik je bij het prikken van de gaten. Dat doe je met een fijne els. En dan het je nog een lat en een potlood nodig


Ik ben begonnen met het achterwiel. Vertrekkende vanuit het midden lopen de spaken naar de rand van het wiel. Met potlood heb ik die punten aangeduid.
En dan moeten de gaten geprikt worden waardoor mijn naald moet gaan. De lat leg ik per spaak zodat ik de verbinding maak van het midden naar het wiel naar de band van de fiets.
De kaart ligt op een houten plankje en met de els prik ik de gaten.
En dan begint het borduren. Ik ga gewoon op en neer maar niet altijd werk ik mijn rij helemaal af. Ik zorg er wel voor dat ik met een steek eindig als ik aan de band kom. In het centrum sla ik af en toe een steekje over.


En dan komt mijn 2de wiel. Hier wilde ik een dubbele rij spaken naaien. Ik ben dus aan één kant van de as begonnen. Als dit klaar was is het voor mij duidelijk dat een 2de stel spaken niet haalbaar zal zijn. Dat zou een heel warrig resultaat geven. Ik ben hier dan ook gestopt met borduren.
Het resultaat is natuurlijk niet helemaal correct. Nu zou ik vanuit het midden van de as starten maar verbeteren lukt hier niet.

En dan zijn er natuurlijk nog de andere kaartjes.
Het strepenkaartje vult zich met rijgsteen en een rijtje kruissteken. Ik doe echt niet mijn best om alle steken even groot en gelijk te maken. Ze ontstaan gewoon en zo vind ik het prima.


Voor dit kaartje was het even zoeken welke kleur borduurgaren het ging worden.
Ook de borduursteken blijven heel eenvoudig; Voor mij werkt dit het beste.


En dan zijn er nog de bolletjes. Met Franse knoopjes geef ik het hartje van de bloemen weer. Eén van de bloemen is anders opgevuld. Ik heb mijn borduurgaren gekozen in functie van de kleur van de “bloem”. Mijn draad was te dik voor dit werk en er ontstond een gaatje in de kaart. Ik heb het opgelost door er voorzichtig een extra papier onder te plakken. Maar de opvulling moest daardoor wat anders.


En dan kan je nog aan de achterkant een stuk tekenpapier plakken. Dit is natuurlijk nodig als je echt een vakantieverhaal wil vertellen.
En hier zie je de kaartjes. Klaar om te versturen.

