Tijd om de klimop te snoeien

En dan ligt daar al dat snoeisel!

Het wordt een krans. Ik ben begonnen met alle blaren van de ranken te halen.

En dan komen al die klimopblaren op een ijzerdraad. Ik heb een vrij lang stuk afgeknipt. Dit is waarschijnlijk veel te lang maar ik kijk wel hoever ik geraak met mijn blaren. Eén eindje van de draad blijft scherp en met het andere eindje maak ik een klein lusje. Zo kan ik straks de kring makkelijk sluiten.

Ik heb telkens gewerkt met kleine busseltjes blaren. Die legde ik van groot naar klein. Zo’n bosje nam ik in de hand en knipte alle stengels even lang af. Met een els prikte ik dan een gaatje door al die bladeren heen.

Dan werd alles op de ijzerdraad geschoven. Ik zorgde er wel voor dat die blaren niet onderling gingen schuiven.
En dit is het eigenlijk. Zo ben ik doorgegaan tot mijn draad tot de juiste lengte was opgevuld.

Tijd om de kring te sluiten. Mijn eindje ijzerdraad komt dan door dat lusje.

Maar eerst ga ik een gehaakt touwtje door de lus halen. Dat wordt het touw waarmee de krans straks wordt opgehangen.

Naast het touwtje komt dan het eindje van de draad. Die wordt met de tang stevig vastgezet. Ik probeerde ook die sluiting wat plat te drukken.

Mijn krans is klaar en kan zo opgehangen worden.

Maar al snel merkte ik dat de zwaartekracht zijn werk deed. De bladeren zakten naar beneden. Ook de vorm van de kring veranderde. Die ging doorzakken. Mijn ijzerdraad was duidelijk niet sterk genoeg om het gewicht van de bladeren te dragen.
Als oplossing ben ik dan mijn bladeren wat verder naar beneden gaan drukken. Het deel van de ijzerdraad dat zo vrij kwam heb ik dan omwikkeld met hetzelfde gehaakte touwtje. Alles blijft nu in vorm.

Leave a Reply